Wimbledon (tennistoernooi)


Wimbledon Championships
Officiële naam The Championships, Wimbledon
Stad, land Londen, Verenigd Koninkrijk
Locatie Centre Court
Centercourt 15.000 zitplaatsen
Auspiciën ITF
Categorie Grand slam
Deelnemers 128 enkel / 64 dubbel
Ondergrond Gras, buiten
Periode Juni, juli
Jaargangen vanaf 1877
Profiel Profiel op de ITF-site
Website www.wimbledon.org
Grandslamtoernooien
Portaal    Tennis

The Wimbledon Championships,[1] populair bekend als Wimbledon, is het oudste tennistoernooi ter wereld. Wimbledon is een van de vier grandslamtoernooien en wordt beschouwd als het meest prestigieuze tennistoernooi ter wereld. Het is ook het grootste grastennistoernooi en een van de weinige tennistoernooien die spelers verplichten witte kleding te dragen.[2][3]

Het jaarlijks terugkerende grandslamtoernooi, dat voor het eerst in 1877 werd gespeeld, wordt gehouden op de All England Lawn Tennis and Croquet Club in de Londense buitenwijk Wimbledon. Wimbledon wordt, evenals de drie andere grandslamtoernooien, georganiseerd onder auspiciën van de International Tennis Federation. Aan het hoofdtoernooi doen 128 enkelspelers en 64 dubbelspelkoppels per geslacht mee. Ook zijn er 48 m/v-koppels in het gemengd dubbelspeltoernooi.

Inhoud

Geschiedenis


De eerste Wimbledon (amateur)tenniskampioenschappen, gehouden in 1877, waren een geheel Engelse aangelegenheid. Het evenement heette toen de Lawn Tennis Championships en werd georganiseerd door de All England Lawn Tennis and Croquet Club. Er deden alleen heren mee. Het toernooi werd gewonnen door Spencer Gore. In 1884 werden toernooien voor dames en voor herendubbelspel toegevoegd. De eerste winnaar van het vrouwenenkelspel was Maud Watson.

Rond 1900 had Wimbledon zich ontwikkeld tot een populair en volwaardig internationaal toernooi. In 1922 verhuisde het toernooi van Worple Road naar Church Road waar een nieuw tenniscomplex voor 14.000 toeschouwers was gebouwd, wat de groei en populariteit van het toernooi geweldig heeft bevorderd. (Coördinaten: )

De Amerikaanse May Sutton was in 1905 de eerste niet-Britse kampioene. Twee jaar later presteerde de Australiër Norman Brookes hetzelfde bij de mannen. Van 1937 tot en met 2012 was er geen Britse winnaar meer geweest bij de mannen, en sinds 1977 is dit ook niet meer bij de vrouwen gebeurd. Het meisjestoernooi werd wel in 1984 en 2008 gewonnen door de Britten. Andy Murray won bij de mannen in 2013, 77 jaar na de laatste Britse winnaar Fred Perry in 1936.

In 2007 werd het Hawk-Eyesysteem ingevoerd op het Centre Court en het Court No. 1 en sinds 2009 ook op Court No. 2.

Op 17 mei 2009 werd een lang gepland verschuifbaar dak gepresenteerd door middel van demowedstrijden tussen (oud-)spelers Andre Agassi, Steffi Graf, Kim Clijsters en Tim Henman. Op 29 juni 2009 werd het gesloten om Dinara Safina en Amélie Mauresmo hun wedstrijd te laten afronden. Tien jaar later, in 2019, werd eenzelfde dak gebouwd bij Court No. 1.

In 2009 werd ook een nieuw Court No. 2 geopend. Daar kunnen nu 4000 mensen in. Het oude Court Number Two (Het kerkhof van de kampioenen) werd hernoemd naar Court No. 3 dat op zijn beurt werd verbouwd en in 2011 heropend.

Al jaren is Wimbledon het omvangrijkste tennistoernooi op gras ter wereld met het hoogste prestige en prijzengeld: in 2014 een recordbedrag van £ 25 miljoen. Bovendien geeft het Britse karakter het Wimbledon-toernooi een apart tintje, zoals de strenge regel dat alle spelers in het wit gekleed moeten zijn. Verder heeft Wimbledon een eigen systeem voor de plaatsing van spelers. Het Wimbledon-plaatsingssysteem bij de mannen is gedeeltelijk gebaseerd op de ATP-ranglijsten, waarbij de prestaties op gras van het afgelopen jaar dubbel tellen.

In 2012 organiseerde Londen de Olympische Zomerspelen. Voor het onderdeel tennis werden de banen van Wimbledon gebruikt. Tijdens dit toernooi speelden spelers in de landskleuren en ging het verplichte wit niet op.

Op 1 april 2020 werd het toernooi van dat jaar afgelast wegens de coronapandemie. Dit was de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog dat het toernooi werd afgelast.[4] De organisatie van het toernooi had zich na de SARS-uitbraak van 2003 verzekerd voor de gevolgen van een pandemie, waardoor ze een grote uitkering van de verzekeringsmaatschappij kregen, zodat ze geen verlies leden door de afgelasting van het toernooi.[5]

Kenmerken


Tijdstip

Het toernooi wordt gehouden eind juni/begin juli en duurt twee weken. Bij het enkelspel doen 128 mannen en 128 vrouwen mee, waardoor een speler/speelster zeven wedstrijden moet winnen om het toernooi te winnen. Wimbledon bestaat uit gescheiden toernooien voor mannen, vrouwen en dubbelspel (mannen, vrouwen en gemengd), die simultaan gehouden worden. Daarnaast worden er toernooien gespeeld voor junioren, senioren en rolstoeltennissers.

Het toernooi start elk jaar op de maandag vijf weken voor de eerste maandag in augustus (dus de maandag tussen 27 juni en 3 juli). Tot 2015 was dit een week eerder, maar omdat het grasseizoen is verlengd, is het toernooi een week later geplaatst.

Op de eerste zondag tijdens het toernooi (Middle Sunday) wordt traditioneel niet gespeeld, tenzij het programma, bijvoorbeeld door overvloedige regenval, zodanig is uitgelopen dat dit wel nodig is. Dit is tot op heden maar vier keer het geval geweest: in 1991,1997, 2004 en 2016.[6] In deze jaren was er heel veel regen gevallen tijdens de eerste week, waardoor er die week maar weinig gespeeld werd. In 2016 werd er weliswaar wel gespeeld op het Centre Court omdat dit overdekt kon worden, maar desondanks was het dat jaar wel nodig om op de eerste zondag te spelen, omdat er op de buitenbanen haast niet gespeeld kon worden door de vele regen. Deze partijen werden op Middle Sunday alsnog gespeeld om de achterstand weg te werken. Vanaf het jaar 2022 wordt voor het eerst van deze traditie afgeweken en worden er ook op de Middle Sunday wedstrijden afgewerkt.

Locatie

De belangrijkste partijen worden gespeeld op het Centre Court en anders op het Court No. 1 en Court No. 2.

Protocol

De beker voor de kampioen bij de mannen en de schaal voor de kampioen bij de vrouwen worden elk jaar met hetzelfde ceremonieel uitgereikt door de hertog van Kent, de president van de All England Lawn Tennis and Croquet Club.

Vroeger was het gebruikelijk om bij het verlaten van het Centre Court een kniebuiging te maken voor de Royal Box (de koninklijke loge). Nu gebeurt dat alleen nog als er daadwerkelijk koninklijke vertegenwoordigers aanwezig zijn.

Groen en paars zijn de traditionele Wimbledonkleuren. De verplichting dat de spelers overwegend wit dragen, was de reden waarom Andre Agassi een aantal jaren weigerde te spelen.

Prijzengeld

Wimbledon was het laatste grandslamtoernooi dat het prijzengeld voor mannen en vrouwen gelijktrok. Op de US Open gebeurde dit al in 1973. De Australian Open volgde in 2001, Roland Garros en Wimbledon in 2007. Beide winnaars streken één miljoen euro op. Sommigen protesteerden daartegen, omdat mannen om drie gewonnen sets spelen en zo veel langer op de baan staan dan vrouwen, die om twee gewonnen sets spelen.

Weetjes

Winnaars


Zie Lijst van Wimbledonwinnaars voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Prestaties van eigen bodem


Belgische successen

Namens België haalde enkel Justine Henin de enkelspelfinale (in 2001 en 2006), maar verloor die beide keren. In het dubbelspel won Kim Clijsters met haar Japanse partner Ai Sugiyama in 2003 en Josane Sigart met haar Franse partner Doris Metaxa in 1932. In 2013 speelde Kirsten Flipkens de halve finale. Bij de mannen speelden enkel Paul de Borman (in 1904) en Xavier Malisse (in 2002) ooit een halve finale. Een finaleplaats werd nog nooit behaald bij de mannen.

Bij de junioren werden al vele titels gewonnen: bij de meisjes in het enkelspel Kirsten Flipkens (2003), Nancy Feber (1993), Christiane Mercelis (1949) en Geneviève Domken (1947). Bij de jongens in het dubbelspel in 2000 met Dominique Coene en Kristof Vliegen en in 1998 met Olivier Rochus samen met de Zwitser Roger Federer, de latere nummer 1 van de wereld. Bij de meisjes wonnen in het dubbelspel Elke Clijsters met Barbora Strýcová in 2000 en Laurence Courtois en Nancy Feber in 1993.

Nederlandse successen

Zie ook Nederlanders op Wimbledon (heren enkelspel)

Wimbledon heeft voor Nederland tot nu toe één kampioen opgeleverd: Richard Krajicek in 1996. Hij versloeg in de finale de Amerikaan MaliVai Washington. Betty Stöve was in 1977 verliezend finaliste tegen de Britse Virginia Wade en Tom Okker speelde in 1978 de halve finale.

Het dubbelspel is wel succesvol geweest voor Nederlanders: Betty Stöve won in 1972 met Billie Jean King de finale van het vrouwen dubbelspel en in 1978 en 1981 met Frew McMillan de gemengd dubbelfinale, en in 1998 wonnen Jacco Eltingh en Paul Haarhuis de finale van het heren dubbeltoernooi.

Bij de junioren won Thiemo de Bakker in 2006 het toernooi. Fenny ten Bosch (1952), Judith Salomé (1967) en Brenda Schultz (1988) wonnen het juniorentoernooi voor meisjes.

Tennismuseum


Sinds 12 april 2006 beschikt Wimbledon over een tennismuseum, het Wimbledon Lawn Tennis Museum waarin onder andere kleding en rackets te zien zijn van beroemde spelers en waar via aanraakschermen historische archiefbeelden en wedstrijden opgeroepen kunnen worden. Ook is er aandacht voor de ontwikkeling van het tennis en is er een filmzaal met een scherm van 200 graden vanuit het midden van het Centre Court. Het museum is elke dag geopend.

Externe link


Zie de categorie Wimbledon Championships van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.









Categorieën: Wimbledon




Staat van informatie: 08.11.2021 01:47:18 CET

oorsprong: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie: CC-BY-SA-3.0

Veranderingen: Alle afbeeldingen en de meeste ontwerpelementen die daarmee verband houden, zijn verwijderd. Sommige pictogrammen werden vervangen door FontAwesome-Icons. Sommige sjablonen zijn verwijderd (zoals 'artikel heeft uitbreiding nodig') of toegewezen (zoals 'hatnotes'). CSS-klassen zijn verwijderd of geharmoniseerd.
Specifieke Wikipedia-links die niet naar een artikel of categorie leiden (zoals 'Redlinks', 'links naar de bewerkpagina', 'links naar portals') zijn verwijderd. Elke externe link heeft een extra FontAwesome-Icon. Naast enkele kleine wijzigingen in het ontwerp, werden mediacontainer, kaarten, navigatiedozen, gesproken versies en Geo-microformats verwijderd.

Belangrijke opmerking Omdat de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia wordt gehaald, was en is een handmatige verificatie niet mogelijk. Daarom garandeert LinkFang.org niet de juistheid en actualiteit van de verkregen inhoud. Als er informatie is die momenteel verkeerd is of een onjuiste weergave heeft, aarzel dan niet om Neem contact op: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.