Streepjescode


Streepjescode of barcode is een opeenvolging van lijnen die een code representeert die door een scanner gelezen kan worden. Afhankelijk van het coderingssysteem kan deze code uitsluitend uit cijfers bestaan, of uit een combinatie van cijfers, letters en leestekens. De streepjescode werd gepatenteerd op 7 oktober 1952.

Het tweedimensionale analogon van de streepjescode wordt wel tweedimensionale streepjescode genoemd, hoewel dit meestal uit vierkantjes en niet uit streepjes bestaat.

Het systeem van representatie van data in grafische vorm is vaak zodanig dat een beeld gedraaid en op zijn kop dezelfde data representeert. Een omnidirectionele scanner is een scanner die het beeld ook in elke stand kan lezen. Voor het lezen van een beeld op een vel papier of een zak is het ook belangrijk dat een vervormd beeld dezelfde data representeert en ook gelezen kan worden.

Inhoud

Oorsprong


Norman Woodland was samen met Bernard Silver uitvinder van de streepjescode.[1] Zij zagen het belang in van eenvoudige coderingen voor het slagen van de poging gegevens automatisch te verwerken. De streepjescode kan als een opvolger van de ponskaart worden gezien.

In 1973 werd de UPC (Universal Product Code) samengesteld. Naast een Amerikaanse is er ook een Europese, een Chinese en een Japanse standaard. Oorspronkelijk werd de UPC-code ontworpen en toegepast in de Verenigde Staten en Canada. Later werd de code uitgebreid met een impliciet gecodeerd regiocijfer, zodat de oude UPC-code behouden kon worden.

Toepassingen


Streepjescodes worden voor verschillende toepassingen gebruikt en voor veel toepassingen is een aparte codeermethode in gebruik. Op veel plaatsen waar met een groot aantal producten of mensen wordt gewerkt, doen de reeksen streepjes, al dan niet vergezeld van cijfers, hun intrede. Bijvoorbeeld in de supermarkt op de producten. In ziekenhuislaboratoria registreert men met streepjescodes de honderden buisjes bloed die dagelijks binnenkomen. Parkeerautomaten gebruiken streepjescode om de prijs te coderen, uit te lezen en de slagboom te openen. Bibliotheken gebruiken barcodes in boeken en op lenerskaarten om het uitlenen en terugbrengen te automatiseren. Bij het inchecken van bagage in een luchthaven krijgt die een barcode met de bestemming (IATA-code). De bagage wordt dan automatisch naar de juiste vliegtuigen gebracht, ook als de reiziger overstapt, tenzij hij reist via een vliegveld waar de barcode nog niet in gebruik is.

Standaarden


Er zijn vele standaarden op het gebied van streepjescodes. Ze steken ook niet allemaal eender in elkaar. Op basis van hun eigenschappen is een aantal klassen streepjescodes te onderscheiden:

Lineaire codes

Symbologie Onderbreking Breedte Gebruik
Plessey Continu Twee Catalogi, magazijnen, inventaris
UPC Continu Meer Winkels (USA)
Codabar Discreet Twee Oude standaard, in gebruik in o.a. bibliotheken en bloedbanken
Interleaved 2 of 5 Continu Twee Groothandel, bibliotheken (NO)
Code 39 Discreet Twee Diverse toepassingen
Code 93 Continu Meer Diverse toepassingen
Code 128 Continu Meer Diverse toepassingen
Code 128A Continu Meer Diverse toepassingen
Code 128B Continu Meer Diverse toepassingen
Code 128C Continu Meer Diverse toepassingen
Code 11 Continu Twee Telefoons
EAN 2 Continu Meer Addon-code (tijdschriften)
EAN 3 Continu Meer Addon-code (boeken)
EAN 8, EAN 13 Continu Meer Artikelen in winkels (wereldwijd) sinds 1974[3]
UCC/EAN-128, EAN 128, UCC 128 Continu Meer Diverse toepassingen
DUN 14 Continu Meer Diverse toepassingen
ITF 14 Continu Meer Shipping Container Symbol
KIX-code of RM4SC Continu Twee PostNL, Royal Mail
Pharmacode Anders Twee Farmaceutische verpakkingen
POSTNET Continu Lang/kort Postdienst
PostBar Discreet Meer Postdienst
CPC Binary Discreet Twee Postdienst
Telepen Continu Twee Bibliotheken e.d. (UK)


Epiloog


Radio-frequency identification of RFID is een alternatief voor het barcodesysteem. Het wordt door sommigen gezien als de opvolger ervan.

Zie ook


Externe links











Categorieën: Nummer | Streepjescode




Staat van informatie: 25.09.2021 06:47:34 CEST

oorsprong: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie: CC-BY-SA-3.0

Veranderingen: Alle afbeeldingen en de meeste ontwerpelementen die daarmee verband houden, zijn verwijderd. Sommige pictogrammen werden vervangen door FontAwesome-Icons. Sommige sjablonen zijn verwijderd (zoals 'artikel heeft uitbreiding nodig') of toegewezen (zoals 'hatnotes'). CSS-klassen zijn verwijderd of geharmoniseerd.
Specifieke Wikipedia-links die niet naar een artikel of categorie leiden (zoals 'Redlinks', 'links naar de bewerkpagina', 'links naar portals') zijn verwijderd. Elke externe link heeft een extra FontAwesome-Icon. Naast enkele kleine wijzigingen in het ontwerp, werden mediacontainer, kaarten, navigatiedozen, gesproken versies en Geo-microformats verwijderd.

Belangrijke opmerking Omdat de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia wordt gehaald, was en is een handmatige verificatie niet mogelijk. Daarom garandeert LinkFang.org niet de juistheid en actualiteit van de verkregen inhoud. Als er informatie is die momenteel verkeerd is of een onjuiste weergave heeft, aarzel dan niet om Neem contact op: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.