Snotolf


Snotolf
IUCN-status: Niet geëvalueerd
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Onderstam:Vertebrata (Gewervelden)
Superklasse:Osteichthyes (Beenvisachtigen)
Klasse:Actinopterygii (Straalvinnigen)
Onderklasse:Neopterygii (Nieuwvinnigen)
Infraklasse:Teleostei (Beenvissen)
Superorde:Acanthopterygii (Stekelvinnigen)
Orde:Scorpaeniformes (Schorpioenvisachtigen)
Onderorde:Cottoidei
Superfamilie:Cyclopteroidea
Geslacht:Cyclopterus
Soort
Cyclopterus lumpus
Linnaeus, 1758
Mannetje in de paaitijd
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Snotolf op Wikispecies
Portaal    Biologie

De snotolf (Cyclopterus lumpus), ook wel lompvis genoemd, is een straalvinnige vis uit de familie van snotolven (Cyclopteridae), orde van schorpioenvisachtigen (Scorpaeniformes).

Inhoud

Kenmerken


Deze lijvige vis heeft een knobbelige huidkam en benige knoppels op de flanken. De buikvinnen zijn vergroeid tot een soort zuignap, waarmee hij zich kan vasthechten. In de paaitijd nemen de mannetjes een roodachtige kleur aan en de vrouwtjes worden helder-blauwgroen. Het wijfje is groter dan het mannetje en kan maximaal 61 centimeter lang en 9500 gram zwaar worden.

Leefwijze


De snotolf vindt zijn voedsel zowel bij de bodem als in de waterkolom. Ze komen ook voor in wateren met een sterke stroming.

Voortplanting


Om te paaien en eieren te leggen gaan ze naar de bodem. In Nederland komt de snotolf in de winter naar ondiep water vlak onder de kust om daar op de steenbeschoeiing van waterkeringen de eipakketten af te zetten. Tot eind april zijn de volwassen dieren dan onder andere in de Oosterschelde en het Grevelingenmeer te zien. Alleen het mannetje zorgt voor de kroost en bewaakt en verzorgt de roze eitjes tot ze na 6 tot 8 weken uitkomen. Hij waait met zijn borstvinnen zuurstofrijk water over de eipakketten en verlaat ze gewoonlijk niet, zelfs niet als de eieren met eb droogvallen.[1]

Verspreiding en leefgebied


De snotolf is een traag zwemmende zoutwatervis, die voorkomt in arctisch tot gematigd water in het noorden van de Atlantische Oceaan, de Noordzee en de Oostzee op een diepte tot 400 meter.

Relatie tot de mens


De snotolf is voor de visserij van aanzienlijk commercieel belang. De viskuit wordt als betaalbaar alternatief voor kaviaar gebruikt. Deze worden dan gecommercialiseerd onder de naam 'Iompviseieren'. De soort kan worden bezichtigd in sommige publiek toegankelijke grote aquaria.

De snotolf staat op de achterkant van de IJslandse munt van 100 kronen afgebeeld.

Externe link











Categorieën: Diersoort beschreven in 1758 | Snotolven




Staat van informatie: 28.09.2021 12:02:06 CEST

oorsprong: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie: CC-BY-SA-3.0

Veranderingen: Alle afbeeldingen en de meeste ontwerpelementen die daarmee verband houden, zijn verwijderd. Sommige pictogrammen werden vervangen door FontAwesome-Icons. Sommige sjablonen zijn verwijderd (zoals 'artikel heeft uitbreiding nodig') of toegewezen (zoals 'hatnotes'). CSS-klassen zijn verwijderd of geharmoniseerd.
Specifieke Wikipedia-links die niet naar een artikel of categorie leiden (zoals 'Redlinks', 'links naar de bewerkpagina', 'links naar portals') zijn verwijderd. Elke externe link heeft een extra FontAwesome-Icon. Naast enkele kleine wijzigingen in het ontwerp, werden mediacontainer, kaarten, navigatiedozen, gesproken versies en Geo-microformats verwijderd.

Belangrijke opmerking Omdat de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia wordt gehaald, was en is een handmatige verificatie niet mogelijk. Daarom garandeert LinkFang.org niet de juistheid en actualiteit van de verkregen inhoud. Als er informatie is die momenteel verkeerd is of een onjuiste weergave heeft, aarzel dan niet om Neem contact op: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.