Merovingen


Geschiedenis van Frankrijk

Prehistorie
Kelten (vanaf 7e eeuw v.Chr.)


Romeinse tijd
Romeinen (51 v. Chr.-486)
Franken (vanaf 287)


Middeleeuwen
Frankische Rijk: (481-887/8)

Merovingen (481-751)
Karolingen (751-987)

West-Francië (843-987)
Koninkrijk Frankrijk: (987-1791)

Capetingen (987-1328)
Valois (1328-1589)

Vroegmoderne Tijd

Ancien régime
Bourbon (1589-1792)
Franse Revolutie (1789)

Koninkrijk Frankrijk (1791-1792)
Eerste Republiek (1792-1804)
Eerste Keizerrijk (1804-1815)
Restauratie (1815-1830)


Moderne Tijd
Julimonarchie (1830-1848)
Tweede Republiek (1848-1852)
Tweede Keizerrijk (1852-1870)
Derde Republiek (1870-1940/'46)
Vichy-regime (1940-1944)
Voorlopige Regering (1944-1946/47)
Vierde Republiek (1946-1958)
Vijfde Republiek (1958-heden)


Portaal   Frankrijk
Portaal   Geschiedenis

De Merovingen waren een dynastie van Frankische koningen, die over een regelmatig veranderend gebied in delen van het huidige Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk en Duitsland regeerden van de 5e tot in de 8e eeuw.

Inhoud

Geschiedenis


De Merovingische dynastie dankt haar naam aan Merovech, een min of meer legendarische koning van de Salische Franken omstreeks 450. Zijn kleinzoon, Chlodovech, ook bekend als Clovis, verenigde het grootste deel van Gallië ten noorden van de Loire onder een gezag. Clovis liet zich in 496 dopen, waardoor het katholieke christendom de staatsgodsdienst van het Frankische Rijk werd. Het rijk van Clovis werd na zijn dood overeenkomstig de Salische wetten over zijn vier zonen verdeeld.

De hoofdstad van de Merovingen was tot 486 gelegen in Doornik. Het is onduidelijk wanneer dit de hoofdstad is geworden. Waar voordien de hoofdstad van het Merovingische rijk lag, en tot wanneer, is eveneens onderwerp van discussie. Er is enkel bekend dat dit Dispargum was, waarschijnlijk Duisburg over de Rijn, hoewel Duisburg nabij Tervuren ook wel gesuggereerd is. Na verovering van het grondgebied van Syagrius dat voortaan Neustrië (nieuw land) zou heten verplaatste Clovis zijn hoofdstad van Doornik naar Parijs.

Een belangrijk kenmerk van de Merovingische maatschappij was de co-existentie tussen de Franken en de Gallo-Romeinse bevolking die al langer in de door de Franken veroverde gebieden woonde. Beide bevolkingsgroepen hadden dezelfde leefwijze, ook golden voor beide dezelfde juridische regels en etnisch gemengde huwelijken tussen beide waren toegelaten mits dit gebeurde binnen dezelfde stand. De Merovingen hadden oog voor de technologische voorsprong van de Gallo-Romeinen die gestoeld was op die van de Romeinen en op een hoger peil lag dan de Franken. Een groot deel van de overwonnen bevolking mochten hun bezittingen in eigendom behouden en Gallo-Romeinen konden belangrijke posten bekleden in de regering en het leger.

Begrafenisrituelen

Doden werden volledig gekleed begraven, mannen met hun wapens, vrouwen met hun sieraden. In vaatwerk van glas en aardewerk kregen ze voedsel en drank mee.[1] Het grafveld van Engelmanshoven werd in 1953 ontdekt.

Onder de Merovingen kreeg langzaam aan het middeleeuwse feodalisme gestalte, onder andere door het aanstellen van hertogen die verantwoordelijk werden voor het regeren, verdedigen en rechtspreken in delen van het Frankische koninkrijk.

De landbouw vormde in de Merovingische periode veruit het belangrijkste middel van bestaan. Handel en nijverheid vervulden slechts een marginale rol. Omdat er nog geen grote ontginningen hadden plaatsgevonden, bestond de landbouwgrond voor 70-80% uit braakland.

Halverwege de 7e eeuw hadden de Merovingen weinig feitelijke macht meer, en waren ze vooral symbolische figuren. Ze begonnen zichzelf steeds meer toe te leggen op wereldlijke geneugten, en lieten het regeren van hun koninkrijk over aan hofmeiers (major domus in het Latijn). Het ambt van hofmeier werd erfelijk vanaf de Pepiniden en de erop volgende Karolingen.

Zie ook Karel Martel

De Karolingen onttroonden de Merovingen in 751, toen Pepijn de Korte de Frankische edelen achter zich kreeg en de laatste Merovingische koning, Childerik III, afzette.

De enige zoon van Childerik III, prins Theuderik (V), leidde een kerkelijk celibatair leven en zette het geslacht van de Merovingen niet voort. Op deze manier stierf de mannelijke lijn van de Merovingen uit.

De Merovingische periode werd gevolgd door de Karolingische.

Bronnen


Voor de Merovingische tijd bestaan er weinig originele geschreven bronnen. Wat we menen te weten, komt voornamelijk uit tweede hand, via latere kopieën (van kopieën!). Veel behoort daarenboven tot de wereld van overlevering, sagen en legenden. Veel kan ook afgeleid worden van gegevens over tijdgerelateerde historische feiten.

Wat wel in redelijke mate voorhanden is, zijn archeologische resten. Daar de huidige Belgische Provincie Henegouwen beschouwd kan worden als de bakermat van de Merovingische dynastie, heeft dit in België dan ook veel sporen nagelaten, zowel grafvelden als nederzettingen. Naast eigen numismatische activiteiten maakten de Merovingers voornamelijk gebruik van Romeinse, Byzantijnse en Friese munten. De grootste collectie archeologische vondsten uit de Merovingische periode van de Lage Landen is terug te vinden in het Jubelparkmuseum te Brussel. In tegenstelling tot schaarse historische bronnen uit/over deze periode, geven deze materiële bronnen voornamelijk een inzicht in het dagelijkse en agrarische leven van deze vroeg-middeleeuwse bevolking.

Er is zelfs een vondst van een elitair Merovingisch grafveld uit de 6de- 7de eeuw met bijhorende muntschat gevonden in Broechem (Ranst).

Merovingische kunst


Zie Merovingische kunst voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Lijst Merovingische koningen


Chronologie en territoriale verdelingen


481-511 Clovis I (Chlodovech)
Soissons Parijs Orléans Reims
511-524 Chlotharius I Childebert I Chlodomer Theuderic I
524-534        
534-548       Theudebert I
548-555       Theudowald
555-558      
558-561  
Neustrië
(Soissons)
Parijs Bourgondië
(Orléans)
Austrasië
(Reims)
561-567 Chilperic I Charibert I Guntram Sigibert I
567-575      
575-584     Childebert II
584-592 Chlotar II    
592-595    
595-612   Theuderic II Theudebert II
612-613    
613   Sigibert II
613-629  
Neustrië + Bourgondië + Austrasië (Aquitanië)
629-632 Dagobert I (Charibert II)
632   (Chilperic)
632-639  
Neustrië + Bourgondië Austrasië
639-656 Clovis II Sigibert III
656-657   Childebert de Geadopteerde
657-662 Chlothar III  
662-673   Childeric II
673 Theuderic III  
673-675  
675-676 Theuderic III Clovis (III)
676-679   Dagobert II
679-691  
691-695 Clovis IV (III)
695-711 Childebert III
711-715 Dagobert III
715-717 Chilperik II (broeder Daniël)
717-719   Chlothar IV
719-721  
721-737 Theuderic IV
737-742 Interregnum
742-751 Childeric III

Zie ook


Zie de categorie Merovingians van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.









Categorieën: Merovingisch Huis | Koningshuis




Staat van informatie: 25.09.2021 06:53:35 CEST

oorsprong: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie: CC-BY-SA-3.0

Veranderingen: Alle afbeeldingen en de meeste ontwerpelementen die daarmee verband houden, zijn verwijderd. Sommige pictogrammen werden vervangen door FontAwesome-Icons. Sommige sjablonen zijn verwijderd (zoals 'artikel heeft uitbreiding nodig') of toegewezen (zoals 'hatnotes'). CSS-klassen zijn verwijderd of geharmoniseerd.
Specifieke Wikipedia-links die niet naar een artikel of categorie leiden (zoals 'Redlinks', 'links naar de bewerkpagina', 'links naar portals') zijn verwijderd. Elke externe link heeft een extra FontAwesome-Icon. Naast enkele kleine wijzigingen in het ontwerp, werden mediacontainer, kaarten, navigatiedozen, gesproken versies en Geo-microformats verwijderd.

Belangrijke opmerking Omdat de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia wordt gehaald, was en is een handmatige verificatie niet mogelijk. Daarom garandeert LinkFang.org niet de juistheid en actualiteit van de verkregen inhoud. Als er informatie is die momenteel verkeerd is of een onjuiste weergave heeft, aarzel dan niet om Neem contact op: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.