Eurovisiesongfestival 2019


Eurovisiesongfestival 2019
Dare to Dream
Gastland Israël
Locatie Expo Tel Aviv, Tel Aviv
Omroep Kan
Halve finale 1 14 mei 2019
Halve finale 2 16 mei 2019
Finale 18 mei 2019
Presentatoren Bar Refaeli
Erez Tal
Assi Azar
Lucy Ayoub
Winnaar
Land  Nederland
Lied Arcade
Artiest Duncan Laurence
Tekst Duncan Laurence
Componist Duncan Laurence, Joel Sjöö, Wouter Hardy, Will Knox
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelde twee sets van 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12 punten; één via televoting en één via een vakjury
Aantal landen 41 (26 in finale)
Terugtrekkend  Bulgarije
 Oekraïne
Openingsact
Halve finale 1 Netta - Toy
Finale Dana International - Diva
Ilanit - Ey sham
Nadav Guedj - Golden Boy
Vlaggenparade met de 26 finalisten
Intervalact
Halve finale 1 Dana International
Kutiman
Halve finale 2 Shalva Band
Kutiman
Izhar Cohen
Finale Conchita Wurst - Heroes
Måns Zelmerlöw - Fuego
Eleni Foureira - Dancing lasha tumbai
Vjerka Serdjoetsjka - Toy
Gali Atari - Hallelujah
The Idan Raichel Project - Bo'ee
Netta - Nana banana
Madonna met Quavo - Like a prayer en Future
Chronologie
◄ 2018 – 2020 ►

Het Eurovisiesongfestival 2019 was de 64ste editie van het Eurovisiesongfestival en werd gehouden op 14, 16 en 18 mei 2019. Israël was aangewezen als gastland nadat het land de overwinning binnenhaalde op het Eurovisiesongfestival 2018. Winnaar werd Duncan Laurence uit Nederland. Het was de vijfde Nederlandse songfestivalzege en de eerste sinds 1975.

Inhoud

Formule


Naar jaarlijkse traditie werden in mei twee halve finales en één finale gehouden. Op dinsdag 14 mei en donderdag 16 mei waren de halve finales, waaruit telkens tien landen zich kwalificeerden voor de finale op zaterdag 18 mei. De Grote Vijf (de landen die de grootste financiële bijdrage leveren aan de organisatie van het Eurovisiesongfestival, zijnde Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk) en gastland Israël, plaatsten zich rechtstreeks voor de finale.

Deelnemers moesten op de dag van de finale minimaal zestien jaar oud zijn. Elk optreden mocht uit niet meer dan zes deelnemers bestaan. De liedjes mochten niet langer zijn dan drie minuten.

De stemmen waren afkomstig van een vakjury en publiek. Elk deelnemend land mocht een vakjury van vijf personen samenstellen. De vakjury stemde op 17 mei na afloop van de op die dag gehouden dress rehearsal. Deze generale repetitie was niet voor publiek toegankelijk en werd niet in het openbaar uitgezonden via tv, radio of internet, maar was wel toegankelijk voor de juryleden via een interne verbinding van Eurovisie. De vakjury's waren verplicht om hun stem te baseren op vier kernpunten: de vocale capaciteiten van de zanger(s), de act zelf, compositie en originaliteit van het te zingen lied en ten slotte op de algemene indruk van het optreden.[1] Elke vakjury gaf punten aan tien landen. Het was de vakjury niet toegestaan te stemmen op het eigen land.

Alle inwoners uit de participerende landen mochten tijdens de tv-uitzending een stem uitbrengen via telefoon, sms of esc-app. Het was ze niet toegestaan te stemmen op een optreden van eigen land.

De stemmen van de vakjury maakten 50% uit van het eindresultaat. De andere helft was afkomstig van de televoting.

In tegenstelling tot eerdere jaren werden de punten van de televoting bekendgemaakt in de volgorde van het aantal punten dat ze van de vakjury hebben gekregen en niet langer in de volgorde van het aantal punten afkomstig van de televoting.

Gaststad


Het was voor de derde maal dat Israël het Eurovisiesongfestival organiseerde: eerder gebeurde dat in 1979 en 1999. Na de overwinning van Israël in 2018 verklaarden zowel winnares Netta Barzilai als de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dat het festival in Jeruzalem plaats zou vinden. Dit werd niet officieel bevestigd door de Israëlische publieke omroep (Kan) en de European Broadcasting Union (EBU). Ook de Israëlische minister van Financiën, Moshe Kahlon, verklaarde in een interview dat het evenement in Jeruzalem zou worden gehouden, en schatte de kosten op 120 miljoen Israëlische sjekel (ongeveer 24 miljoen euro). De burgemeester van Jeruzalem, Nir Barkat, noemde de Pais Arena en het Teddystadion als mogelijke locaties om het evenement te organiseren. Internationaal werd kritiek geuit op Jeruzalem als gaststad, omdat de stad een grote rol speelt in het Israëlisch-Palestijns conflict. Daarnaast stelde de noordelijke havenstad Haifa zich ook kandidaat en wilde het evenement in het Sammy Oferstadion organiseren.

De gemeente Jeruzalem gaf vervolgens aan dat het festival niet plaats zou vinden in het International Convention Centre (ICC), waar het Eurovisiesongfestival 1999 plaatsvond, vanwege onvoldoende capaciteit.

Uiteindelijk stelden Jeruzalem, Tel Aviv en Eilat zich officieel kandidaat als gaststad.[2] Nadat Eilat en Haifa afvielen vanwege het niet voldoen aan bepaalde criteria, zoals genoeg hotelkamers hebben en een dak boven de plaats van organisatie, maakte de EBU op 13 september 2018 bekend dat het Tel Aviv Convention Center aangewezen werd als locatie.[3][4]

Controverse


Er werd door de EBU gevreesd dat het Eurovisiesongfestival in 2019 door diverse landen zou worden geboycot.[5] In IJsland werd een petitie ingediend die de openbare omroep aanmaande om niet deel te nemen wegens schendingen van de mensenrechten door Israël.[6] Burgemeester Mícheál Mac Donncha van de Ierse hoofdstad Dublin,[7] de linkse politieke partij Vänsterpartiet in Zweden[8] en diverse politici in het Verenigd Koninkrijk[9] gaven aan deelname aan een Eurovisiesongfestival in Israël niet te steunen.[8] Uiteindelijk meldde geen enkele van deze landen zich af van deelname.

Ook werd Israël ervan beschuldigd het evenement te gebruiken voor pinkwashing, dat wil zeggen een liberaal, modern en tolerant gezicht aan de wereld te tonen om misstanden in de bezette gebieden en met name in Gaza te verhullen.[10]

Tijdens de finaleshow op 18 mei toonden de IJslandse deelnemers Palestijnse banners op het moment dat hun televotingpunten bekend werden gemaakt. Aangezien het songfestival een apolitiek evenement is, zijn dergelijke statements tegen de regels.[11] De EBU legde in september 2019 aan de verantwoordelijke IJslandse omroep RÚVeen boete van 5000 euro op vanwege de actie van hun deelnemers.[12][13] Tijdens de intervalact van superster Madonna toonden twee van haar dansers een Israëlische en een Palestijnse vlag.[14] De EBU gaf na de show aan dat deze actie vooraf niet besproken was met de EBU en organiserende omroep KAN en ook niet tijdens de repetities was uitgevoerd. Ook hier gaf de EBU aan de actie af te keuren, vanwege de politiek neutrale aard van het festival.[15]

Samenstelling halve finales


Op 26 januari werd de indeling in potten bekendgemaakt, als basis voor de loting voor de halve finales. Landen die gewoonlijk op elkaar stemmen, werden in dezelfde pot geplaatst. Uit elke pot gingen drie landen naar de eerste halve finale; de overige landen traden aan in de tweede halve finale. De loting vond op 28 januari plaats. De definitieve startvolgorde van de drie shows werd niet geloot, maar door de producent bepaald. Wel werd bepaald of een land in de eerste of tweede helft van de halve finale zou aantreden. Op speciaal verzoek van de Zwitserse omroep SRF trad Zwitserland in de tweede halve finale op.

Pot 1 Pot 2 Pot 3 Pot 4 Pot 5 Pot 6
 Albanië
 Kroatië
 Montenegro
 Noord-Macedonië
 Servië
 Slovenië
 Denemarken
Estland
 Finland
IJsland
Noorwegen
 Zweden
 Armenië
 Azerbeidzjan
 Georgië
Oekraïne
 Rusland
 Wit-Rusland
 Australië
 Ierland
 Letland
 Litouwen
 Polen
Portugal
 België
 Hongarije
 Nederland
Oostenrijk
 Tsjechië
 Zwitserland
 Cyprus
 Griekenland
 Malta
 Moldavië
 Roemenië
 San Marino

Uitslagen


Finale

Nederland wist voor het eerst in 44 jaar de finale te winnen. Italië werd tweede en Sergey Lazarev deed voor de tweede keer mee en eindigde wederom op de derde plaats voor Rusland, net als in 2016. Het Verenigd Koninkrijk eindigde als laatste met slechts 11 punten. Duitsland kreeg nul punten bij de televoting.

Winnaar bij de vakjury werd Noord-Macedonië, gevolgd door Zweden en Nederland. Noorwegen won bij de televoting, met Nederland op de tweede plek en Italië op de derde. Israël kreeg nul punten bij de vakjury.

Noord-Macedonië en San Marino behaalden met respectievelijk een 7de en 19ste plek hun beste positie ooit.

Wit-Rusland maakte bij de halve finales de resultaten te vroeg bekend. Daarom werden de stemmen van de vakjury van Wit-Rusland bij de finale ongeldig verklaard en werden ze berekend volgens een systeem dat kijkt naar de uitslagen van vergelijkbaar stemgedrag van de andere landen. Bij die berekening is een fout gemaakt, waardoor het slechtst scorende land 12 punten kreeg, het op een na slechtst scorende land 10 punten enz. De landen die de punten hadden moeten krijgen, kregen allemaal 0 punten. Enkele dagen na de finale is de fout hersteld. Hierdoor kregen in totaal 20 landen in de totale einduitslag een andere rangschikking.[16]

Plaats Land Taal Artiest Lied Televoting Vakjury Punten
1  Nederland Engels Duncan Laurence Arcade 261 237 498
2  Italië Italiaans Mahmood Soldi 253 219 472
3  Rusland Engels Sergej Lazarev Scream 244 126 370
4  Zwitserland Engels Luca Hänni She got me 212 152 364
5  Zweden Engels John Lundvik Too late for love 93 241 334
6 Noorwegen Engels en Samisch KEiiNO Spirit in the sky 291 40 331
7  Noord-Macedonië Engels Tamara Todevska Proud 58 247 305
8  Azerbeidzjan Engels Chingiz Truth 100 202 302
9  Australië Engels Kate Miller-Heidke Zero gravity 131 153 284
10 IJsland IJslands Hatari Hatrið mun sigra 186 46 232
11  Tsjechië Engels Lake Malawi Friend of a friend 7 150 157
12  Denemarken Engels, Frans en Deens Leonora Love is forever 51 69 120
13  Cyprus Engels Tamta Replay 32 77 109
14  Malta Engels Michela Chameleon 20 87 107
15  Slovenië Sloveens Zala Kralj & Gašper Šantl Sebi 59 46 105
16  Frankrijk Engels en Frans Bilal Hassani Roi 38 67 105
17  Albanië Albanees Jonida Maliqi Ktheju tokës 47 43 90
18  Servië Servisch Nevena Božović Kruna 54 35 89
19  San Marino Engels Serhat Say na na na 65 12 77
20 Estland Engels Victor Crone Storm 48 28 76
21  Griekenland Engels Katerine Duska Better love 24 50 74
22  Spanje Spaans Miki La venda 53 1 54
23 Israël Engels Kobi Marimi Home 35 0 35
24  Wit-Rusland Engels ZENA Like it 13 18 31
25  Duitsland Engels S!sters Sister 0 24 24
26  Verenigd Koninkrijk Engels Michael Rice Bigger than us 3 8 11

Eerste halve finale

Plaats Land Taal Artiest Lied Punten
1  Australië Engels Kate Miller-Heidke Zero gravity 261
2  Tsjechië Engels Lake Malawi Friend of a friend 242
3 IJsland IJslands Hatari Hatrið mun sigra 221
4 Estland Engels Victor Crone Storm 198
5  Griekenland Engels Katerine Duska Better love 185
6  Slovenië Sloveens Zala Kralj & Gašper Šantl Sebi 167
7  Servië Servisch Nevena Božović Kruna 156
8  San Marino Engels Serhat Say na na na 150
9  Cyprus Engels Tamta Replay 149
10  Wit-Rusland Engels ZENA Like it 122
11  Polen Engels en Pools Tulia Fire of love (pali się) 120
12  Hongarije Hongaars Joci Pápai Az én apám 97
13  België Engels Eliot Wake up 70
14  Georgië Georgisch Oto Nemsadze Keep on going 62
15 Portugal Portugees Conan Osíris Telemóveis 51
16  Montenegro Engels D mol Heaven 46
17  Finland Engels Darude feat. Sebastian Rejman Look away 23

Tweede halve finale

Plaats Land Taal Artiest Lied Punten
1  Nederland Engels Duncan Laurence Arcade 280
2  Noord-Macedonië Engels Tamara Todevska Proud 239
3  Zweden Engels John Lundvik Too late for love 238
4  Zwitserland Engels Luca Hänni She got me 232
5  Azerbeidzjan Engels Chingiz Truth 224
6  Rusland Engels Sergej Lazarev Scream 217
7 Noorwegen Engels en Samisch KEiiNO Spirit in the sky 210
8  Malta Engels Michela Chameleon 157
9  Albanië Albanees Jonida Maliqi Ktheju tokës 96
10  Denemarken Engels, Frans en Deens Leonora Love is forever 94
11  Litouwen Engels Jurijus Veklenko Run with the lions 93
12  Moldavië Engels Anna Odobescu Stay 85
13  Roemenië Engels Ester Peony On a Sunday 71
14  Kroatië Engels en Kroatisch Roko The dream 64
15  Letland Engels Carousel That night 50
16  Armenië Engels Srbuk Walking out 49
17 Oostenrijk Engels PÆNDA Limits 21
18  Ierland Engels Sarah McTernan 22 16

Wijzigingen


Terugtrekkende landen

Terugkerende artiesten


Land Artiest Plaats Eerdere deelname Plaats toen
 Hongarije Joci Pápai 12 HF  Hongarije 2017 8
 Noord-Macedonië Tamara Todevska 7 Macedonië 2008 10 HF
 Rusland Sergej Lazarev 3  Rusland 2016 3
 San Marino Serhat 19  San Marino 2016 12 HF
 Servië Nevena Božović 18  Servië 2013 (deel van Moje 3) 11 HF

Externe links











Categorieën: Eurovisiesongfestival 2019




Staat van informatie: 02.10.2021 10:34:14 CEST

oorsprong: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie: CC-BY-SA-3.0

Veranderingen: Alle afbeeldingen en de meeste ontwerpelementen die daarmee verband houden, zijn verwijderd. Sommige pictogrammen werden vervangen door FontAwesome-Icons. Sommige sjablonen zijn verwijderd (zoals 'artikel heeft uitbreiding nodig') of toegewezen (zoals 'hatnotes'). CSS-klassen zijn verwijderd of geharmoniseerd.
Specifieke Wikipedia-links die niet naar een artikel of categorie leiden (zoals 'Redlinks', 'links naar de bewerkpagina', 'links naar portals') zijn verwijderd. Elke externe link heeft een extra FontAwesome-Icon. Naast enkele kleine wijzigingen in het ontwerp, werden mediacontainer, kaarten, navigatiedozen, gesproken versies en Geo-microformats verwijderd.

Belangrijke opmerking Omdat de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia wordt gehaald, was en is een handmatige verificatie niet mogelijk. Daarom garandeert LinkFang.org niet de juistheid en actualiteit van de verkregen inhoud. Als er informatie is die momenteel verkeerd is of een onjuiste weergave heeft, aarzel dan niet om Neem contact op: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.