Afbeelding (wiskunde) - nl.LinkFang.org

Afbeelding (wiskunde)




In de wiskunde is het begrip afbeelding de verzamelingtheoretische interpretatie van het begrip functie. Omdat afbeeldingen gedefinieerd kunnen worden voor willekeurige verzamelingen, kan het begrip afbeelding ook gezien worden als een generalisatie van het begrip functie, dat gewoonlijk zo gedefinieerd is dat een functie altijd getallen als resultaat heeft.

Informeel gesproken is een afbeelding een voorschrift dat aan ieder element van een verzameling een element uit een (andere) verzameling toevoegt. Zo'n toevoeging laat zien hoe sommige elementen uit een verzameling afhankelijk zijn van de elementen uit een andere (of dezelfde) verzameling. Omdat de wiskunde onder andere zulke afhankelijkheden onderzoekt, is een afbeelding een belangrijk basisbegrip.

Inhoud

Definitie


Een afbeelding \({\displaystyle f}\) is een tweeplaatsige relatie tussen twee verzamelingen \({\displaystyle A}\) en \({\displaystyle B}\) met de eigenschap dat aan ieder element \({\displaystyle a\in A}\) precies één element \({\displaystyle b\in B}\), het beeld van \({\displaystyle a}\), wordt gekoppeld. Men noteert de afbeelding als

\({\displaystyle f:A\to B}\)

of ook als

\({\displaystyle A\ {\stackrel {f}{\longrightarrow }}\ B}\)

en het unieke element \({\displaystyle b\in B}\) dat door \({\displaystyle f}\) aan het element \({\displaystyle a\in A}\) wordt toegevoegd als \({\displaystyle f(a)}\). De verzameling \({\displaystyle A}\) heet het domein (of definitiegebied) van \({\displaystyle f}\); de verzameling \({\displaystyle B}\) wordt wel het codomein genoemd. Met het bereik \({\displaystyle f(A)=\{f(a)\mid a\in A\}}\) van \({\displaystyle f}\) wordt de deelverzameling van \({\displaystyle B}\) aangeduid die bestaat uit de beelden van de elementen van \({\displaystyle A}\).

Een afbeelding is dus hetzelfde als een functie. De keuze van de term wordt soms bepaald door het soort afbeelding, zie onder. Zie ook onder bij "Volledige afbeelding".

Ruimere definitie


Soms wordt een afbeelding gedefinieerd als een partiële functie. Dat wil zeggen dat een afbeelding gedefinieerd is als een drietal \({\displaystyle (G,A,B)}\) waarvan \({\displaystyle A}\) en \({\displaystyle B}\) willekeurige verzamelingen zijn en \({\displaystyle G}\) een deelverzameling is van het cartesisch product \({\displaystyle A\times B}\), met de eigenschap dat voor alle \({\displaystyle a\in A}\) en \({\displaystyle b_{1},b_{2}\in B}\) geldt:

als \({\displaystyle (a,b_{1})\in G}\) en \({\displaystyle (a,b_{2})\in G}\) dan is \({\displaystyle b_{1}=b_{2}}\).

Deze eis van functionaliteit betekent informeel dat alle elementen uit \({\displaystyle A}\) aan ten hoogste één element uit \({\displaystyle B}\) gekoppeld zijn.

Het drietal in de definitie wordt ook wel in een andere volgorde genoemd, namelijk als het drietal \({\displaystyle (A,B,G)}\) in plaats van \({\displaystyle (G,A,B)}\).

Soms wordt een afbeelding simpelweg gedefinieerd als een verzameling geordende paren, overeenkomstig met \({\displaystyle G}\) uit de eerste definitie, waarbij voor alle paren \({\displaystyle (a,b)}\) en \({\displaystyle (c,d)}\) geldt dat als \({\displaystyle a=c}\) dan \({\displaystyle b=d}\). Uit welke verzamelingen de leden van de geordende paren komen, moet in dat geval expliciet genoemd worden of uit de context blijken. Strikt genomen wordt in dit geval niet het begrip afbeelding gedefinieerd, maar het begrip afbeelding van ... naar ..., omdat een verzameling paren enkel een afbeelding is in de context van de verzamelingen waaruit de leden van de paren komen.[1] De verzameling { (1, 2), (2, 3), ... } is bijvoorbeeld wel een afbeelding van de natuurlijke getallen \({\displaystyle \mathbb {N} }\) naar \({\displaystyle \mathbb {N} }\), maar niet een afbeelding van \({\displaystyle \mathbb {N} }\) naar de verzameling van meetkundige figuren. Deze verzameling is, met andere woorden, niet een afbeelding zonder meer.

Het belangrijkste verschil tussen deze definities komt aan het licht wanneer afbeeldingen op gelijkheid getoetst worden. Neem de afbeeldingen \({\displaystyle \alpha =(G,X,Y)}\) en \({\displaystyle \beta =(G,X,Z)}\), waarbij \({\displaystyle Y\neq Z}\). Het is evident dat in dit geval \({\displaystyle \alpha \neq \beta }\), hoewel de verzameling geordende paren \({\displaystyle G}\) in beide afbeeldingen hetzelfde is. Onder de tweede definitie zouden dezelfde afbeeldingen echter als volgt gedefinieerd worden: \({\displaystyle \alpha =G}\) en \({\displaystyle \beta =G}\), waaruit volgt dat \({\displaystyle \alpha =\beta }\).

Terminologie

Als \({\displaystyle \alpha =(G,A,B)}\) een afbeelding is, wordt \({\displaystyle G}\) de grafiek van \({\displaystyle \alpha }\) genoemd. De verzameling \({\displaystyle A}\) heet het domein van \({\displaystyle \alpha }\) en \({\displaystyle B}\) het codomein van \({\displaystyle \alpha }\). Men zegt ook dat \({\displaystyle \alpha }\) een afbeelding van \({\displaystyle A}\) naar \({\displaystyle B}\) is.

Als \({\displaystyle (a,b)\in G}\), zegt men dat het toepassen van \({\displaystyle \alpha }\) op \({\displaystyle a}\) als resultaat \({\displaystyle b}\) heeft, of dat \({\displaystyle a}\) door \({\displaystyle \alpha }\) op \({\displaystyle b}\) afgebeeld wordt. Hierbij heet \({\displaystyle b}\) het beeld van \({\displaystyle a}\) onder \({\displaystyle \alpha }\). Soms wordt van "\({\displaystyle \alpha }\)-beeld" of simpelweg "beeld" gesproken. Dit laatste enkel wanneer uit de context duidelijk is welke afbeelding bedoeld wordt.

Het beeld van deelverzamelingen van het domein, in plaats van elementen uit het domein, is ook gedefinieerd. Als \({\displaystyle X\subseteq A}\), dan is

\({\displaystyle \{b\mid {\text{er is een }}x\in X{\text{ zodanig dat }}(x,b)\in G\}}\)

het beeld van de verzameling \({\displaystyle X}\). Met "\({\displaystyle \alpha }\) beeldt \({\displaystyle X}\) op \({\displaystyle Y}\) af" wordt ook in het geval van verzamelingen \({\displaystyle X}\) en \({\displaystyle Y}\) bedoeld dat \({\displaystyle Y}\) het beeld van \({\displaystyle X}\) is.

Als \({\displaystyle b\in B}\), dan is

\({\displaystyle \{a\mid (a,b)\in G\}}\)

het origineel van \({\displaystyle B}\) onder \({\displaystyle \alpha }\). Soms wordt van "\({\displaystyle \alpha }\)-origineel" of simpelweg "origineel" gesproken. Parallel aan de definitie van "beeld", is het origineel niet alleen op elementen uit het codomein, maar ook op deelverzamelingen van het codomein gedefinieerd. Als \({\displaystyle Y\subseteq B}\), dan is

\({\displaystyle \{a\mid {\text{er is een }}y\in Y{\text{ zodanig dat }}(a,y)\in G\}}\)

het origineel van \({\displaystyle Y}\).

De verzameling van alle elementen uit het domein die door \({\displaystyle \alpha }\) op een element uit het codomein afgebeeld worden,

\({\displaystyle \{a\mid {\text{er is een }}b\in B{\text{ zodanig dat }}(a,b)\in G\}}\),

heet het definitiegebied van \({\displaystyle \alpha }\). De elementen uit het definitiegebied worden de argumenten of originelen van \({\displaystyle \alpha }\) genoemd. Als \({\displaystyle a}\) een argument van \({\displaystyle \alpha }\) is, dan zegt met dat \({\displaystyle \alpha }\) is gedefinieerd in \({\displaystyle a}\). Soms wordt "domein" gedefinieerd als het definitiegebied in plaats van als de verzameling \({\displaystyle A}\).

De verzameling van alle elementen uit het codomein die een beeld zijn van een element uit het domein,

\({\displaystyle \{b\mid {\text{er is een }}a\in A{\text{ zodanig dat }}(a,b)\in G\}}\),

heet de beeldverzameling of het bereik van \({\displaystyle \alpha }\). Met "bereik" wordt soms echter ook het codomein bedoeld.

Merk op dat het beeld van het definitiegebied (en van het domein) de beeldverzameling van \({\displaystyle \alpha }\) is en dat het origineel van de beeldverzameling (en van het codomein) het definitiegebied van \({\displaystyle \alpha }\) is.

Notatie

Voor iedere afbeelding \({\displaystyle \alpha }\) geldt het volgende:

\({\displaystyle \{(a,y[x=a])\mid a\in \mathrm {dom} \ \alpha {\text{ en }}y[x=a]\in \mathrm {codom} \ \alpha \}\subseteq G}\),

waarbij \({\displaystyle G}\) de grafiek van \({\displaystyle \alpha }\) is en \({\displaystyle y[x=a]}\) het resultaat is van uniforme substitutie van \({\displaystyle x}\) door \({\displaystyle a}\) in \({\displaystyle y}\). Deze notatie wordt vaak gebruikt om de grafiek van een afbeelding te definiëren.\({\displaystyle f:x\mapsto x+1}\) betekent bijvoorbeeld dat

\({\displaystyle \{(a,a+1)\mid a\in \mathrm {dom} \ f{\text{ en }}a+1\in \mathrm {codom} \ f\}}\)

de grafiek van \({\displaystyle f}\) is. Hierbij wordt impliciet gelaten dat het in dit geval dus gaat om de kleinste grafiek van \({\displaystyle f}\) zodanig dat \({\displaystyle f:x\mapsto x+1}\).

Voorbeeld


Ieder mens heeft een moeder. Aan elk mens kan zijn of haar moeder toegevoegd worden. Zo ontstaat een afbeelding, \({\displaystyle M}\), die aan een mens zijn of haar moeder toevoegt. Dit wordt genoteerd als;

\({\displaystyle M:H\to V:\ h\mapsto {\text{moeder van }}h}\),

waarin \({\displaystyle H}\) alle mensen bevat en \({\displaystyle V}\) alle vrouwen. Met \({\displaystyle M(h)}\) wordt 'de moeder van h' aangeduid, Zo is bijvoorbeeld \({\displaystyle {\text{Maria }}=M({\text{Jezus}})}\), \({\displaystyle {\text{Helena }}=M({\text{Alexander}})}\) en \({\displaystyle {\text{Juliana }}=M({\text{Beatrix}})}\), \({\displaystyle {\text{Juliana }}=M({\text{Irene}})}\), \({\displaystyle {\text{Juliana }}=M({\text{Margriet}})}\), \({\displaystyle {\text{Juliana }}=M({\text{Christina}})}\). Een 'grafiek' van deze afbeelding is:

V ...
Juliana X X X X
Beatrix
Irene
Margriet
Christina
Helena X
Maria X
...
... Jezus Alexander Beatrix Irene Margriet Christina ...
H

Met een X zijn de toevoegingen aangegeven. Daaruit ziet men dat de afbeelding eigenlijk bepaald wordt door alle koppels \({\displaystyle (h,M(h))}\) voor \({\displaystyle h\in H}\). Die koppels die de afbeelding betreffen, zijn een deel van alle koppels, d.w.z. van het cartesisch product \({\displaystyle H\times V}\) van \({\displaystyle H}\) en \({\displaystyle V}\). Zo'n deelverzameling wordt in de wiskunde een relatie (tussen \({\displaystyle H}\) en \({\displaystyle V}\) genoemd. Bij de afbeelding "moeder van" is er bij een mens \({\displaystyle h}\) altijd maar één vrouw in \({\displaystyle V}\) die toegevoegd wordt aan \({\displaystyle h}\). Die eigenschap geldt voor elke afbeelding. Een afbeelding is dus een speciale relatie. Een afbeelding kan zo formeel gedefinieerd worden in bekende termen uit de verzamelingenleer, zonder dat gebruikgemaakt wordt van termen als "voorschrift" en "toevoegen", die in de wiskunde (nog) geen betekenis hebben.

Meerplaatsige afbeeldingen


Een meerplaatsige afbeelding is, informeel gesproken, een afbeelding die meer dan één argument nodig heeft om zijn resultaat te bepalen. Een tweeplaatsige afbeelding neemt twee argumenten, een drieplaatsige afbeelding neemt er drie, enzovoort. Een nulplaatsige afbeelding is een constante. De afbeelding \({\displaystyle \alpha :A\times B\times C\to D}\) is bijvoorbeeld drieplaatsig.

Er is geen wezenlijk verschil tussen een eenplaatsige en een meerplaatsige afbeelding, want meerdere argumenten kunnen als tupel worden samengevoegd tot één argument. Wat dan overblijft is een onderscheid in notatie: met twee argumenten, zoals \({\displaystyle \alpha (a,b)}\), of met één argument, \({\displaystyle \alpha (c)}\) met \({\displaystyle c=(a,b)}\), of \({\displaystyle \alpha ((a,b))}\). De notaties \({\displaystyle \alpha (c)}\) en \({\displaystyle \alpha (a,b)}\) kunnen, zolang dit geen verwarring geeft, ook door elkaar gebruikt worden, zodat de langere notatie \({\displaystyle \alpha ((a,b))}\) niet nodig is.

Als het domein een cartesisch product \({\displaystyle A\times B}\) is, dan worden \({\displaystyle A}\) en \({\displaystyle B}\) ook wel de domeinen van \({\displaystyle \alpha }\) genoemd. De overige terminologie past zich hierop aan. Men kan bijvoorbeeld zeggen dat \({\displaystyle \alpha }\) een tweeplaatsige afbeelding over \({\displaystyle A}\) en \({\displaystyle B}\) is.

Eigenschappen van afbeeldingen


Beschouw een willekeurige afbeelding \({\displaystyle \alpha :A\to B}\).

Als er op zowel \({\displaystyle A}\) als \({\displaystyle B}\) een topologie gedefinieerd is, dan is ook de volgende eigenschap van \({\displaystyle \alpha }\) gedefinieerd:

Deze eigenschappen zijn ook op meerplaatsige afbeeldingen gedefinieerd, waarbij met "domein" het volledige cartesische product bedoeld wordt. Een drieplaatsige afbeelding \({\displaystyle \alpha :A\times B\times C\to D}\) is bijvoorbeeld volledig desda er voor alle \({\displaystyle (a,b,c)\in A\times B\times C}\) een \({\displaystyle d\in D}\) is zodanig dat \({\displaystyle d=\alpha (a,b,c)}\).

Operaties op afbeeldingen


Restrictie en extensie

Zie ook: Restrictie

Gegeven een willekeurige afbeelding \({\displaystyle \alpha :A\to B}\) en een deelverzameling van het domein \({\displaystyle X\subseteq A}\) is

\({\displaystyle \beta :X\to B}\)
\({\displaystyle \beta :x\mapsto \alpha (x)}\)

de restrictie van \({\displaystyle \alpha }\) tot \({\displaystyle X}\).[2] Informeel gesproken is de restrictie van een afbeelding het resultaat van het inperken van zijn domein.

Als \({\displaystyle \beta }\) een restrictie van \({\displaystyle \alpha }\) is, dan heet \({\displaystyle \alpha }\) een extensie van \({\displaystyle \beta }\).

Compositie of samenstelling

Gegeven twee willekeurige afbeeldingen \({\displaystyle \alpha :A\to B}\) en \({\displaystyle \beta :B\to C}\) is

\({\displaystyle \beta \circ \alpha :A\to C}\)
\({\displaystyle \beta \circ \alpha :a\mapsto \beta (\alpha (a))}\)

de compositie of samenstelling van \({\displaystyle \alpha }\) en \({\displaystyle \beta }\).[3] Informeel betekent \({\displaystyle c=(\beta \circ \alpha )(a)}\) dat \({\displaystyle c}\) het resultaat is als eerst \({\displaystyle \alpha }\) op \({\displaystyle a}\) wordt toegepast, en op het resultaat daarvan \({\displaystyle \beta }\) wordt toegepast.

Voor alle afbeeldingen \({\displaystyle \alpha :A\to B}\), \({\displaystyle \beta :B\to C}\) en \({\displaystyle \gamma :C\to D}\) geldt dat

(associativiteit) \({\displaystyle (\gamma \circ \beta )\circ \alpha =\gamma \circ (\beta \circ \alpha )}\).

Daarom wordt voor deze samenstelling meestal simpelweg \({\displaystyle \gamma \circ \beta \circ \alpha }\) geschreven.

Inverse

Zie ook: Inverse

Als \({\displaystyle \alpha =(G,A,B)}\) een injectieve afbeelding is, en \({\displaystyle G_{\text{inv}}=\{(b,a)\mid (a,b)\in G\}}\), dan is de afbeelding

\({\displaystyle \alpha ^{-1}=(G_{\text{inv}},B,A)}\)

de inverse van \({\displaystyle \alpha }\). Als \({\displaystyle b=\alpha (a)}\), is \({\displaystyle \alpha ^{-1}(b)=a}\).

Als \({\displaystyle \alpha }\) een volledige afbeelding is, kan, ter definitie, ook geschreven worden dat \({\displaystyle \alpha ^{-1}:B\to A}\) de inverse van \({\displaystyle \alpha }\) is, als voor alle \({\displaystyle a\in A}\) en \({\displaystyle b\in B}\) geldt:

\({\displaystyle \alpha ^{-1}(b)=a}\) desda \({\displaystyle b=\alpha (a)}\)[4]

De inverse van \({\displaystyle \alpha }\) beeldt ieder element uit de beeldverzameling van \({\displaystyle \alpha }\) af op het element (uit het definitiegebied van \({\displaystyle \alpha }\)) waarvan het een beeld is. Met andere woorden, als \({\displaystyle \alpha }\) \({\displaystyle X}\) afbeeldt op \({\displaystyle Y}\), dan beeldt \({\displaystyle \alpha ^{-1}}\) \({\displaystyle Y}\) af op \({\displaystyle X}\).

Als \({\displaystyle a=\alpha ^{-1}(b)}\), dan wordt \({\displaystyle a}\) het inverse beeld van \({\displaystyle b}\) genoemd. Soms wordt hier ook op ambigue wijze van "het origineel van \({\displaystyle b}\)" gesproken, wat daarmee dan zowel de betekenis \({\displaystyle a}\) als \({\displaystyle \{a\}}\) heeft.

Wanneer enkel volledige afbeeldingen beschouwd worden, moet een afbeelding bijectief zijn om een (volledige) inverse te hebben.

Laat \({\displaystyle \alpha }\) een injectieve afbeelding zijn.

Identieke afbeelding


Op iedere verzameling is een afbeelding te definiëren die elk element op zichzelf afbeeldt. Deze afbeelding heet de identieke afbeelding van die verzameling. De formele definitie luidt:

Voor een willekeurige verzameling \({\displaystyle A}\) is de afbeelding

\({\displaystyle \mathrm {id} _{A}:A\to A}\) met \({\displaystyle \mathrm {id} _{A}(a)=a}\)

de identieke afbeelding van \({\displaystyle A}\).

Elke identieke afbeelding is bijectief.

Voor iedere injectieve afbeelding \({\displaystyle \alpha :A\to B}\) geldt:

Operatie


In sommige contexten wordt een afbeelding een operatie genoemd. Een operatie is dus hetzelfde als een afbeelding. Meestal —  maar niet altijd —  impliceert het gebruik van het woord "operatie" echter dat het domein en het codomein dezelfde verzamelingen zijn of, in het geval van \({\displaystyle n}\)-plaatsige operaties, dat het domein een \({\displaystyle n}\)-dimensionaal cartesisch product van het codomein is. Optellen en vermenigvuldigen van reële getallen zijn voorbeelden van operaties: \({\displaystyle \mathbb {R} \times \mathbb {R} \to \mathbb {R} }\)

Het symbool waarmee een operatie aangeduid wordt, heet de operator en de argumenten van een operatie worden operanden genoemd. Bij tweeplaatsige operaties wordt de operator gewoonlijk tussen de operanden in geschreven. Dit heet infixnotatie. Met name bij tweeplaatsige operaties heeft de term "operatie" ook een algebraïsche connotatie. Men spreekt bijvoorbeeld van associatieve en commutatieve operaties of definieert op algebraïsche wijze equivalentie tussen uitdrukkingen met bepaalde operaties erin.

Optelling is een voorbeeld van een operatie op getallen. Deze operatie wordt doorgaans als tweeplaatsige operatie gedefinieerd en de gebruikelijke operator + wordt normaal gesproken dan ook tussen de operanden in geschreven.

In dit artikel staan ook enkele voorbeelden beschreven van operaties op afbeeldingen. Zo is compositie een tweeplaatsige operatie op afbeeldingen, met ∘ als operator. Het bepalen van de inverse van een afbeelding is een eenplaatsige operatie op afbeeldingen en het symbool \({\displaystyle ^{-1}}\) kan opgevat worden als een operator die in suffixnotatie geschreven wordt.

Volledige afbeelding


Het komt veel voor dat alleen volledige afbeeldingen beschouwd worden en het wenselijk geacht wordt dat afbeelding als zodanig gedefinieerd wordt. Vaak wordt dan een extra voorwaarde aan de definitie toegevoegd, wat de volgende definitie oplevert.

Voor willekeurige verzamelingen A en B is α = (G, A, B) een afbeelding desda:

  1. G ⊆ A × B
  2. (functionaliteit) Voor alle a ∈ A en b1b2 ∈ B geldt: als (a, b1) ∈ G en (a, b2) ∈ G dan b1 = b2
  3. (volledigheid) Voor alle a ∈ A is er een b ∈ B zodanig dat (a, b) ∈ G.

Een ander gangbaar alternatief is de volgende definitie.

Voor een willekeurige verzameling B is α = (G, B) een afbeelding desda:

  1. G is een willekeurige verzameling geordende paren, waarbij voor alle (a, b) ∈ G geldt dat b ∈ B
  2. (functionaliteit) Voor alle (a1, b1) ∈ G en (a2, b2) ∈ G geldt: als a1 = a2 dan b1 = b2.

Onder deze definitie is het vervolgens gebruikelijk om het domein te definiëren als de verzameling van alle punten waarop de afbeelding gedefinieerd is: dom α = { a |  er is een b ∈ B zodanig dat (a, b) ∈ G }. Daarmee is de afbeelding per definitie op alle elementen uit het domein gedefinieerd en dus volledig. "Definitiegebied" en "domein" zijn in deze lezing synoniem. Wanneer het domein aldus gedefinieerd wordt, moet expliciet genoemd worden of uit de context blijken uit welke verzameling de linker leden van de paren in G komen.

Onder beide definities is het niet mogelijk om van een partiële afbeelding te spreken, aangezien afbeeldingen per definitie volledig zijn. Meestal wordt dit opgelost door partiële afbeelding apart te definiëren, op ongeveer dezelfde wijze als afbeelding in dit artikel gedefinieerd is. In dat geval is een afbeelding dus een specifiek geval van een partiële afbeelding, in plaats van andersom, en is het zinnig om van een volledige partiële afbeelding te spreken. Partiële afbeelding kan ook in engere zin gedefinieerd worden, zodanig dat partiële afbeeldingen per definitie niet volledig zijn en de begrippen (volledige) afbeelding en partiële afbeelding dus disjunct zijn. In dat geval is er echter geen intuïtieve overkoepelende term die zowel partiële als volledige afbeeldingen omvat.[5]

De overige begrippen en notaties worden onder deze definities, mutatis mutandis, op dezelfde manier gedefinieerd als eerder in dit artikel. Ook kan de volgorde van de leden van het tupel in de laatste definitie, net als het 3-tupel bij de eerdere definities, afwijken. Soms wordt de afbeelding als het tupel (B, G) gedefinieerd, in plaats van als het tupel (G, B).

Een andere in de literatuur gebruikte manier om het onderwerp te beperken tot volledige afbeeldingen, is door een zin toe te voegen als:

Met "afbeelding" zal een volledige afbeelding bedoeld worden, tenzij uit de context anders blijkt.

Afbeeldingen kunnen dan in algemene, brede zin gedefinieerd worden, terwijl ze toch impliciet volledig zullen zijn. Desgewenst kan op deze manier over partiële afbeeldingen gesproken worden, door ze expliciet zo te noemen. Bovendien is een partiële afbeelding in dit geval een specifiek geval van een afbeelding, in plaats van andersom.

Afbeelding versus functie


Gewoonlijk onderscheidt de afbeelding zich van de functie doordat de afbeelding een fundamenteler (en jonger) begrip is. Functies zijn in deze lezing een speciaal soort afbeeldingen, namelijk afbeeldingen die getallen opleveren of, preciezer geformuleerd, afbeeldingen waarvan het codomein een lichaam (ook wel veld) is.

Vaak worden "functie" en "afbeelding" echter ook als synoniemen gebruikt. Meestal worden beide dan in verzamelingtheoretische termen gedefinieerd, min of meer gelijk aan de definitie in dit artikel.

Het komt ook voor dat "functie" en "afbeelding" niet synoniem zijn, maar dat de functie gedefinieerd wordt zoals de afbeelding in dit artikel en dat met "afbeelding" een specifiek soort functie bedoeld wordt. In deze lezing kan met "afbeelding" onder andere volledige functie, volledige en injectieve functie, lineaire functie of continue functie bedoeld worden. Dit gebruik van de woorden "functie" en "afbeelding" is vooral in de Angelsaksische literatuur gebruikelijk.

Zie ook










Categorieën: Relaties op verzamelingen | Wiskundige functie








Staat van informatie: 04.06.2020 03:38:09 CEST

oorsprong: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie: CC-by-sa-3.0

Veranderingen: Alle afbeeldingen en de meeste ontwerpelementen die daarmee verband houden, zijn verwijderd. Sommige pictogrammen werden vervangen door FontAwesome-Icons. Sommige sjablonen zijn verwijderd (zoals 'artikel heeft uitbreiding nodig') of toegewezen (zoals 'hatnotes'). CSS-klassen zijn verwijderd of geharmoniseerd.
Specifieke Wikipedia-links die niet naar een artikel of categorie leiden (zoals 'Redlinks', 'links naar de bewerkpagina', 'links naar portals') zijn verwijderd. Elke externe link heeft een extra FontAwesome-Icon. Naast enkele kleine wijzigingen in het ontwerp, werden mediacontainer, kaarten, navigatiedozen, gesproken versies en Geo-microformats verwijderd.

Belangrijke opmerking Omdat de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia wordt gehaald, was en is een handmatige verificatie niet mogelijk. Daarom garandeert LinkFang.org niet de juistheid en actualiteit van de verkregen inhoud. Als er informatie is die momenteel verkeerd is of een onjuiste weergave heeft, aarzel dan niet om Neem contact op: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.